Werkzoekenden solliciteren op nepvacatures

Solliciteren is tegenwoordig met recht een dagtaak. De banen liggen in de meeste branches nu eenmaal niet voor het oprapen. Bedrijven kiezen in toenemende mate om maar weinig ruchtbaarheid te geven aan openstaande posities. Bang voor meer dan 300 reacties als ze een vacature publiceren. Eerst kijken ze of eigen medewerkers en hun netwerk afdoende zijn. Hier kom je als sollicitant maar moeilijk tussen. Er steekt daarnaast een ander fenomeen de kop op.

Uitzenders, detacheerders en werving & selectiebureaus, die anonieme vacatures publiceren. Lastig om te beoordelen of het bedrijf, de functie en de business bij je zouden kunnen passen. Ze zijn maar spaarzaam met het verstrekken van informatie als sollicitanten nabellen. Veel erger: steeds vaker blijkt er niet eens een èchte vacature te zijn, pure databasevulling voor àls er een potentiele klant hapt. Nog stuitender en kwalijker: steeds vaker blijkt het bureau niet eens een opdracht te hebben.

Uit de praktijk

Onlangs voerden we oriënterende selectiegesprekken voor een managementpositie. Na het wervingsproces en gerichte huntingactiviteiten, zaten we met 5 mogelijk geschikt geachte kandidaten aan tafel. De klant was hierbij aanwezig en zag er naar uit, selectie is immers een gezamenlijk proces. Om recht te doen aan transparantie en mogelijke kandidaten goed te kunnen laten beoordelen of de positie bij ze past, was de vacature vanzelfsprekend met naam en toenaam via allerlei kanalen gepubliceerd. De positie vroeg om een exclusief proces, zonder allerlei bureaus mogelijk geschikte cv’s aan te laten leveren tegen hoge plaatsingsfee´s. De klant had vanuit eerdere processen het volste vertrouwen en wou bewust maar 1 bureau inschakelen. Aldus geschiedde en gecommuniceerd naar de arbeidsmarkt.

“Is er wel echt sprake van een vacature?”

Bij de eerste kandidaat was het gelijk raak. Ietwat weifelend wou hij eerst wat vragen. “Is er wel echt sprake van een vacature?“. Licht verbaasd vroegen we toelichting. “Nou, ik zag deze positie pas ook gepubliceerd via een detacheringsbureau, toen ik belde kreeg ik wat vage antwoorden op mijn vragen, ik moest eerst mijn cv maar eens insturen, daarna hoorde ik wel meer, erg vreemd”. Vol ongeloof hoorden we het aan. Na een check bleek de wervingstekst inderdaad simpelweg en zonder toestemming (laat staan opdracht) overgenomen. Deze werd op verzoek van de klant, met schaamrood op de kaken en een weinig deugdelijke toelichting direct verwijderd. Op de zwarte lijst.

“Volgens mij ben ik al afgewezen, niet?”

Bij de vierde kandidaat kwam er een situatie aan het licht, die ronduit onacceptabel is en nog stuitender. “Ik ben blij dat ik hier met jullie aan tafel zit, ik dacht dat ik al was afgewezen”. Dat is pas een originele openingszin dachten we. “Hoezo? Vanaf het moment dat u reageerde stond voor ons al vast dat we een gesprek met u wilden voeren”. De kandidaat gaf zijn toelichting. ”Ik ben twee weken geleden al bij een ander bureau op gesprek geweest voor deze functie en heb sindsdien niets meer gehoord…….”. Vol ongeloof keek de klant mij aan, deze blik zal me nog lang bijblijven. Evenals de verbazing bij mijzelf. De kandidaat bleek inderdaad een gesprek te hebben gehad, het bedrijf en de functie waren met naam en toenaam besproken, hij zou nog wel horen. Ook hier nam de klant direct actie. Zich zichtbaar inhoudend om de woede onder controle te houden. Wat de betreffende consultant zei ? ”Ach, we dachten als de kandidaat goed genoeg is, sturen we het cv wel naar u toe, dit bleek niet zo te zijn”. ”Maar u heeft geen opdracht , pleegt plagiaat, acteert vanuit onze naam in de markt èn laat sollicitanten nooit meer wat horen, u bent ons op zijn minst een toelichting verschuldigd. ”Zoals ik al zei, we dachten als de kandidaat goed genoeg is, sturen we het cv wel naar u toe”. Op de zwarte lijst.

Bestaansrecht cv schuivers definitief voorbij?

Het bestaansrecht en verdienmodel van slechts cv schuivende bureaus staat al jarenlang zwaar onder druk. Zonder aantoonbaar toegevoegde waarde in het (selectie)proces geen business. Velen gingen al failliet of staakten de activiteiten door gebrek aan klanten. Dit zal zich de komende periode nog wel verder uitselecteren. Voorlopig zitten sollicitanten er maar mooi mee. Het soms toch al dubieuze imago van bureaus komt het allemaal niet ten goede. Dat zal sollicitanten ergens minder interesseren, ze willen die ideale baan! Solliciteren blijft (extra) tijdrovend. Op dit moment moeten sollicitanten noodgedwongen èn vacatures selecteren èn bureaus selecteren. In die eerste categorie is schaarste, in de tweede categorie nog steeds overvloed. Werkzoekenden en sollicitanten zijn de dupe, de tijd zal het leren hoe snel e.e.a. zichzelf verder zal uitselecteren. Ik verwacht in ieder geval een verdere afname van cv schuivende bureaus. Interessante slotgedachte; hoe zullen de dan werkzoekende consultants en recruiters zelf dan gaan bewegen op de arbeidsmarkt….?

Reageren? Lees de originele blog van Edwin Klomp (ASBR) op Recruiting Roundtable Nederland.